"Karanlık, aydınlığın ışığıdır."

       Tavanda, menemen bardağı gibi dizilmiş onlarca spotun aydınlattığı küçük bir odaya girin.. Öyle ki, gözünüzü açamıyorsunuz.. O durumda odanın ışık almayan bir bölgesi olsa ve o bölgeye başınızı soksanız ne çok sevinirsiniz..

       Savaşlar, gereksiz hırslar, bencillikler ve saire yüzünden, bazı insanlarca Tanrı'nın yeterince iyi; sistemin de (anlatıldığı gibi) mükemmel olmadığı savunulur ama yaratılanlarda 'kusur' olması ve kusurların olması gerektiği zaten sistemin ta kendisidir. Kusursuz bir sistem şu andakinden kötü olurdu, bence..

        Işık sayesinde nesneleri, etrafımızı görürüz ama gereğinden çok daha fazla ışık olsaydı, tıpkı zifiri karanlıkta olacağı gibi, yine hiçbir şey göremezdik..

                                                   *           *            *

       Bilmem Çağlar ne anlatmak istemişti bu cümlesiyle, ama şahsen bunları anladım. Aslında, daha önce, sevdiğim filozof Hegel'in Çelişki Yasası'nı anlattığım bir yazının (bu tarihe kadar, daha blogumda yayınlamadım) çeşitlemesi gibi oldu bu yazım..