Susmalarda yitirilen,

ufak dudak paylarıydı

kadehlerde,

terk edilenler çekilmişti köşelerine

köy istasyonu sessizliğinde..

Hikaye anlatır gibi,

ninni söyler gibi,

 tatlı ve dingindi sesler

sözlerde,

masumdu bakışlar

kahverengi gözlerde..

Uçurtmaların dahi keşfedemediği

maviliklerde,

özgürlük düşlüyordum kapkara gecelerde,

anlatamadığım hüzünler

dile geldi hecelerde...

Mart 2009, Ankara

http://www.hilalkaraaydin.net